Marie Ange Daudé - Limoges 1964

Na haar studie architectuur, planning en stedenbouw, werkte Marie Ange twintig jaar in onroerend goed om “de wereld mooier te maken”. Ze staat dicht bij veel collega's van architect-kunstenaars en is geïnteresseerd in het ‘creatieproces’.
Marie Ange begon in 2008 met het gebruik van ecologische vezels en werkt nu met een onuitputtelijke voorraad natuurlijke of gerecyclede materialen. In 2012 creëerde ze een serie van 68 harten van gerecycled materiaal met voor elk een andere techniek.
Haar serie portretten “Tijdloos” is geïnspireerd op oude zwart-witfoto's, die ze herschept door haar unieke hedendaagse techniek toe te passen. Ze gebruikt veren die zijn opgehangen tussen uitgerekte nylondraden. Het licht speelt met het reliëf van de materialen en geeft diepte aan de bijna magische karakters. De figuren zijn vaak melancholisch en drukken het verlangen naar een tijdperk uit. De gezichten zijn sterk en drukken een zeldzame emotie uit. Het gekozen materiaal, veren, versterkt de emoties, met name de kwetsbaarheid en vrouwelijke zachtheid.
Het gevoel van transparantie van het portret en zijn vluchtige kant wordt geaccentueerd door het materiaal: de veren zijn gefixeerd op bijna onzichtbare nylondraden waardoor het portret lijkt te zweven. De afwezigheid van kleur versterkt de emotie en nostalgie. Het reliëf en het dons van de veren geven een vleugje zachtheid en kwetsbaarheid aan het hele werk.
Haar tonale portretten, gebroken, opnieuw in elkaar gezet, fragiel, uit het niets gereconstrueerd, zijn een weergave van het verlangen naar vervlogen tijden, nostalgie en de emoties die twee wezens samenbrengen.

Marie Ange Daudé - Limoges 1964

After studying architecture, planning and urbanism, in order to be able to “beautify the world”, Marie Ange worked for twenty years in property. She remains close to many architect-artists colleagues and is interested in the “process of creation”.
First beginning with using ecological fibres in 2008, Marie Ange now works with an inexhaustible supply of natural or recycled materials. In 2012, she created a series of 68 hearts from recyled material using a different technique for each.
Her series of portraits “Timeless”, is inspired by old black and white photographs, which she recreates by applying her unique contemporary technique. She uses feathers which are suspended between stretched nylon threads. The light plays with the relief of the materials and gives depth to the almost magical characters. The figures are often melancholic and express longing for an era. The faces are strong and express a rare emotion. The chosen material, feathers, enhances the emotions, particularly the fragility and feminine softness.
The feeling of transparency of the portrait and it’s evanescent side is accentuated by the material: the feathers are fixed on almost invisible nylon threads which allow the portrait to appear to float. The absence of color enhances the emotion and nostalgia. The relief and the down of the feathers give a touch of softness and fragility to the whole work.
Her tonal portraits, broken, reassembled, fragile, reconstructed from nothing are a representation of longing for past times, nostalgia and the emotions that bring together two beings.